Recenzja Marka Żelkowskiego

Powieść Tadeusza Meszko „Śmieciowi ludzie” to znakomity przykład umiejętnego połączenia prozy rozrywkowej spod znaku sensacji oraz SF z narracją niosącą przesłanie natury ogólniejszej, sięgającej w obszary pytań filozoficznych – o człowieczeństwo; o transhumanizm; o dopuszczalne granice eksperymentu naukowego.

Read More

Recenzja Mirosława Gołuńskiego

Tadeusz Meszko w swojej kolejnej powieści nawiązuje do popularnych w ostatnich latach utworów, których akcja osadzona jest w bliskiej przyszłości, a jej treść związana jest z genetycznymi modyfikacji ludzkiego genomu. […] Całość jest zwartą opowieścią, która ma dużą szansę na sukces wydawniczy…

Read More

Uwolnić śmieci [fragment powieści]

Fragment rozdziału 1 powieści „Śmieciowi ludzie”. […] Dragonfly był już w powietrzu i dokonywał pierwszego zwiadu. Nagle Cristian zamarł. Z samochodów zaczęli wysiadać ludzie. Umięśnieni, o łysych głowach. […] Czyżby przyjechali ich zlikwidować? Już chciał połączyć się z Andreą, uprzedzić grupę, gdy widok pasażera z przedniego siedzenia pierwszego auta zamroził mu mózg. Mężczyzna nie był tak umięśniony jak pozostali, lecz miał… rogi.

Read More

Groby i śmietniki [fragment powieści]

Fragment rozdziału 1 powieści „Śmieciowi ludzie”. „[…] Ale Tesalia to również kraina centaurów. Światłego Chirona – wychowawcy Jazona, Heraklesa czy Achillesa. Jak i pijaka oraz gwałciciela Eurytiona, który w czasie wesela króla Pejritoosa dobierał się do panny młodej. Ann już od trzech lat szukała grobu porywczego centaura, którego w niesławie pochowali inni centaurowie.”

Read More

Procesy technologiczne w fabryce życia

Jak podwójna helisa DNA buduje białka? Na to pytanie – nie mając jeszcze dowodów naukowych, a jedynie intuicję – odpowiedział jeden z twórców pojęcia helisa Francis Crick. Podejrzewając, że informacja DNA zostaje zamieniana na konkretne białka za pomocą interpratorów – cząstek adaptorowych. W dwa lata później okazało się, że miał rację.

Read More

Eksony i introny – powrót

O zależności liczby intronów od stopnia złożoności organizmów pisałem już wcześniej. Ogólna tendencja jest taka, że im organizm znajduje się na wyższej gałęzi ewolucji – tym proporcja intronów wzrasta. A fakt, że genom roślin i ssaków, rozdzielony półtora miliarda latami ewolucji, w znaczącym stopniu zachował położenie intronów w genach, świadczy o tym, że nie są to przypadkowo ułożone sekwencje nukleotydów.

Read More

Czy warto grzebać w śmietniku?

Czy warto przeglądać coś, co nie buduje organizmów? Niech, w tej chwili, najkrótszą odpowiedzią będą badania Larry Younga oraz Elizabeth Hammock z Emory University, nad aktywnością hormonu wazopresyny, regulującej pracę naszego mózgu. Na działanie tego hormony ma wpływ jeden z rodzajów sekwencji śmieciowego DNA – mikrosatelitarnego DNA.

Read More

Nauka przez doświadczenie

Jeszcze większe opory, niż przy uznaniu śmieciowego DNA, napotkamy w odniesieniu do czynników środowiskowych wpływających na ekspresję genów. To niemożliwe, aby coś, czego nie ma w genomie, było dziedziczone – można usłyszeć w odniesieniu do czynników epigenetycznych.

Read More

Spojrzenie innych

Zauważyłem, że wielu popularyzatorów nauki, a nawet uznanych naukowców, krąży wokół tez hipotezy programu życia, bojąc się postawić kropkę nad i. Na szczęście dostrzegłem sygnały, że świadomość naukowców się zmienia.

Read More
Loading